Ерте, ерте, ертеде, көк аспанда жұлдыздар жымыңдап, ай нұрын төккен кезде, бір сиқырлы орман болыпты. Бұл ормандағы ағаштардың жапырақтары күміс түстес, ал гүлдері түнде жарық шашып тұрады екен. Дәл осы жерде мен, кішкентай Луна періште, өзімнің ескі емен ағашындағы үйімде тұрамын.

Бірде кешкісін, мен өзімнің алтын шамымды жағып, орманды аралап жүрген едім. Кенеттен, шөптің арасынан біреудің ақырын жылаған дауысын естідім. Жақындап қарасам, ол кіп-кішкентай, мамықтай жұмсақ Қоян екен. Оның есімі — Аққұлақ. Аққұлақ өзінің ең жақсы көретін ойыншығын — көкшіл түсті жұлдызшасын жоғалтып алыпты.

— Жылама, Аққұлақ, — дедім мен оны жұбатып. — Менің шамым кез келген қараңғылықты сейілтеді. Біз сенің жұлдызшаңды міндетті түрде табамыз. Бізге көмектесетін достарымыз да көп қой!

Біз алдымен кәрі Үкі атаға бардық. Үкі ата биік қарағайдың басында отырып, айналаны бақылап отырады екен. Ол өзінің үлкен көзілдірігін түзеп қойып:
— Мен көктен бір жарқыраған нәрсенің Күміс бұлақ жаққа қарай ұшқанын көрдім, — деді.

Біз Аққұлақ екеуміз Күміс бұлаққа қарай жол тарттық. Жолда бізге биші көбелектер мен әнші шегірткелер кездесті. Олар бізге жол көрсетіп, көңілімізді көтерді. Бірақ бұлаққа жеткенде, бізді үлкен тосынсый күтіп тұр еді...

Аққұлақ екеуміз Күміс бұлақтың жағасына тізе бүгіп, оның сылдырап аққан мөлдір суына үңілдік. Бұлақ суы сондай таза, тіпті түбіндегі әрбір түрлі-түсті тастар мен баяу тербелген балдырлар анық көрінеді екен. Кенеттен судың тереңінен бір ерекше жарық байқалды. Ол жай ғана судың шағылысуы емес, нағыз сиқырлы сәуле секілді еді.

— Қарашы, Луна! Менің жұлдызшам сонда ма? — деп Аққұлақ қуанып кетті. Бірақ су астындағы жарық қозғала бастады. Бұл Аққұлақтың ойыншығы емес, су астында мекендейтін Алтын балық екен. Ол су бетіне шығып, кішкентай аузымен көпіршіктер шашты.

— Сәлем, достар! — деді Алтын балық нәзік дауыспен. — Сендер бірдеңе іздеп жүрсіңдер ме? Мен су түбінде ешқандай жұлдызшаны көрмедім, бірақ жаңа ғана тентек Желдің бір көкшіл затты гүлді алқапқа қарай ұшырып әкеткенін байқадым. Жел бүгін өте көңілді, ол бәрімен ойнағысы келіп жүр.

Біз Алтын балыққа алғыс айтып, Гүлді алқапқа қарай бет алдық. Түн ортасы болса да, бұл жердегі гүлдер ұйықтамаған екен. Олар баяу тербеліп, айналаға хош иіс таратып тұрды. Кенеттен қаттырақ жел соғып, ағаш басындағы қоңыраулар сыңғырлай бастады. Аққұлақ екеуміз Желдің ізімен жүгіріп келе жатып, биік бір гүлдің қауызында тығылып тұрған көкшіл сәулені көрдік.

— Міне, ол осында! — деп айқайлап жіберді Аққұлақ. Бірақ біз жақындай бергенде, Жел жұлдызшаны қайтадан іліп алып, оны ормандағы ең биік Шыршаның ұшар басына қондырып қойды. Енді оны қалай аламыз? Шырша өте биік, ал түн болса барған сайын қоюланып барады.

Мен өзімнің сиқырлы шамымды Аққұлаққа ұстаттым да, қанаттарымды қатты-қатты қаға бастадым. Менің қанаттарымнан алтын түстес шаңдар шашылып, айналаға нұр төгілді. Мен жоғарыға, биік Шыршаның ұшар басына қарай көтерілдім. Төменде қалған Аққұлақ кіп-кішкентай болып көрінді, ал оның қолындағы менің шамым қараңғыдағы кішкене нүктедей ғана қалды.

Жоғарылаған сайын ауа салқындай түсті, бірақ жұлдыздар жақындай түскендей болды. Міне, ең биік бұтақтың ұшында Аққұлақтың көкшіл жұлдызшасы ілініп тұр екен! Ол нағыз жұлдыздармен сыбырласып сөйлесіп жатқандай көрінді. Мен оны ақырын ғана қолыма алдым. Ол сондай жылы әрі жұмсақ екен.

Төменге түскенімде, Аққұлақ қуаныштан секіріп, мені құшақтай алды.
— Рақмет саған, Луна! Енді менің жұлдызшам қасымда, мен ешқашан қорықпайтын боламын, — деді ол көзі жайнап.

Біз бірге Аққұлақтың үйіне, жұмсақ мүк төселген ініне бардық. Мен оған жылы көрпесін жауып, жұлдызшасын қасына қойдым. Орман біртіндеп ұйқыға кетті. Жел де басылып, ағаштар баяу тербеліп, бесік жырын айтқандай болды. Мен де өз үйіме, ескі еменнің қуысына оралдым. Бүгін біз тағы бір жақсы іс жасадық, демек, түстеріміз де өте тәтті болады.

Қайырлы түн, кішкентай досым. Көзіңді жұм да, сиқырлы түстер әлеміне саяхат жаса...